Імя сусветнавядомага мастака Генрыха Семірадскага даўно заняло пачэснае месца ў пантэоне буйнейшых мастакоў ХІХ стагоддзя, сярод такіх вядомых прадстаўнікоў позняга акадэмізму, як Фёдар Бруні, Карл Брулоў, Шарль Глейр, Аляксандр Іваноў, Ян Матэйка. Сваім творцу лічаць у Расіі, Польшчы, Украіне, дзе ён нарадзіўся. Пэўна, маглі б яго лічыць сваім і ў Італіі, дзе Семірадскі пражыў другую палову жыцця і стварыў большую частку сваіх самых вядомых прац. Кожная з пералічаных краін мае на яго сваё права.

А што ж Беларусь? Cляды мастацкай спадчыны Семірадскага на беларускіх землях сустракаюцца ў самых розных кутках: гэта Вольна, Гнезна, Красны Бераг, Вялікія Навасёлкі, дзе захоўваліся карціны мастака; Каралішчавічы і Раванічы, якія патрапілі на яго палотны.

Як вынікае з метрыкі хросту Генрыха-Гектара Семірадскага, прыйшоў на свет ён 24 кастрычніка 1843 года ў сям’і ротмістра ўланскага палка Іпаліта Семірадскага і Міхаліны Прушынскай. Праз сямейныя сувязі радаслоўныя і сяброўскія нітачкі цягнуцца і да Міцкевічаў, і да Манюшкаў і да Рэйтанаў, і да Агінскіх… Гісторый гэтых, як заўжды, на вялікі клубок, які і будзем размотваць на наступнай аўтарскай лекцыі даследчыка Змітра Юркевіча ў межах праекта “Па мячы і па кудзелі.  Гісторыя сям’і – гісторыя асобы”.

На  сёння ж у Беларусі ёсць толькі дзве карціны Генрыха Семірадскага. “Давер Аляксандра Македонскага лекару Філіпу” (1870) выстаўляецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь. Другая праца “Біблейскі сюжэт” знаходзіцца  ў Пінскім музеі Беларускага Палесся.

Шчыра запрашаем!

Час: 5 снежня 2025, 19:00.

Кошт білетаў: 8 рублёў.

Тэлефон для даведак: +375 17 363 56 21.

Адрас: г. Мінск, вул. М. Багдановіча, 13.