З 17 мая па 31 жніўня 2026 года ў Літаратурным музеі дзейнічаў выставачны праект “Экалагічная дысперсія”. У кантэксце спадчыны Алеся Родзіна “Экалагічная дысперсія” – гэта магутная метафара інтэлектуальнага і творчага выпраменьвання. Мастак на працягу дзесяцігоддзяў ствараў уласную экасістэму сэнсаў, якая не знікла з яго сыходам, а пачала працэс дысперсіі — пранікнення ў свядомасць новых пакаленняў, рассейвання ідэй у прасторы і часе.

Выстава ўяўляла сабой не статычны помнік, а жывы арганізм, які адлюстроўваў дынамічную прыроду самога Родзіна.
Выстава была прымеркавана да дня народзінаў мастака. Аснову складалі манументальныя палотны, якія сталі візітоўкай беларускага авангарда. Гэта творы-космасы, дзе кожны сантыметр напоўнены філасофскім роздумам. “Апакаліпсіс”, “Эксперыментальны кантакт”, “Меліяратыўны экстаз”, “Скрыня Пандоры”, “Карані”, “Прыгоды Язэпа Драздовіча”, “Вольнае падзенне” – кожная з гэтых работ адкрывае грані мастацкага свету Алеся Родзіна: яго трывогі, надзеі, іронію і веру ў мастацтва як прастору свабоды.

На выставе ўпершыню былі прадстаўлены асабістыя рэчы, дакументы, накіды, каталогі, якія распавядалі пра творчы шлях мастака ад юнацтва да самага апошняга часу. Расповяд вёўся праз выставачныя праекты ў Іспаніі, Францыі, Галандыі і Германіі. І, безумоўна, праз 12-гадовую супрацу мастака з легендарным берлінскім Кунстхаўсам “Тахелес”, які стаў калыскай беларускага фестывалю эксперыментальнага мастацтва “ДАХ”.

Экспазіцыя паступова дапаўнялася пластамі, якія раней заставаліся ў ценю манументальных прац. Дынамічны фармат і часовае абнаўленне зместу рабілі кожны візіт асаблівым.

Стваральнік і куратар выставы – даследчык Зміцер Юркевіч.